สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน
ในโลกที่ AI กำลังถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางถึงความสามารถของมันและผลกระทบที่จะเกิดกับมวลมนุษยชาติ นั่นคือสิ่งที่มันชวนให้เราคิดและกังวลกับการพัฒนาของมัน
แต่หากเราย้อนกลับมามองสิ่งที่เป็นเหมือนความสามารถพื้นฐานของ AI มันถูกนำเอามาใช้ในรูปแบบของผู้ช่วย ทั้งในด้านของการค้นคว้าหาคำตอบหรือแหล่งที่มาของข้อมูล อีกสิ่งหนึ่งที่ AI มีบทบาทสำคัญมากในโลกของโซเชียลมีเดียคือการที่มนุษย์เราใช้มันในการสรุปบทความหรือเรื่องราวต่างๆ ในแต่ละวัน ในที่นี้ก็รวมถึงการทำ Infographic สรุปข้อมูลให้เห็นภาพเพื่อให้คนที่ผ่านไปมาได้ดูได้อ่านกันอย่างแพร่หลายและทำได้ในเวลาอันรวดเร็ว
มันก็เหมือนจะโอเค ว่าไหม? แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อย (อย่างน้อยก็ผมคนนึงแหละ) ที่เริ่มรู้สึกว่าการอ่านข้อความในโพสต์ Facebook มันเริ่มให้ความรู้สึกน่าเบื่อ คือเรื่องหลักการความรู้มันโอเคแหละ เพียงแต่ชุดคำพูด, อิโมจิ การตัดบรรทัดมันเป็นแพทเทิร์นเหมือนกันมากเกินไป แม้ว่าผลของถ้อยคำเหล่านั้นมันก็เกิดมาจากมนุษย์ที่ทำการ prompt มันจากข้อความดิบคร่าวๆ หรือการสั่งให้มันไปหาข้อมูลแล้วนำมาสรุปเป็นบทความก็ตาม
คุณลองนึกภาพบทความที่เป็นหัวข้อหรือศาสตร์ที่คนละแขนงกัน ทั่งฝั่งวิทยาศาสตร์, การเมือง, ปรัชญา ซึ่งอาจมีแก่นที่ใช้อธิบายต่างกันแต่ AI สามารถนำบทความเหล่านั้นมาเขียนในรูปแบบของมันได้อย่างแนบเนียน แต่ในขณะที่มนุษย์แม้เราเรียนในศาสตร์ของการเขียน มันก็จะมีรูปแบบในการเขียนเช่นกันแต่สิ่งที่ทำให้นักเขียนหลายๆ คนประสบความสำเร็จเป็นที่จดจำของผู้อ่านคือ "สำนวน" การเขียนที่เป็นเอกลักษณ์และสิ่งนี้มันกำลังถูกกลืนไปจาก AI ที่แม้แต่ผู้เขียนหลายคนก็ยังติดสำนวนของ AI มาใช้ในการเขียนบทความหรือแม้กระทั่งการพูดบรรยายก็ตาม
คุณค่าของบทความ
คุณค่า อยู่ที่เราให้ค่ากับสิ่งใด... คำนี้ใช้ได้กับทุกสิ่ง หากคุณต้องการเพียงแค่ข้อมูลที่ย่อยง่าย อ่านแล้วนำไปใช้ได้ต่อแน่นอน บทความที่ผ่านการเกลาจาก AI และยืนยันจากเจ้าของบทความก็นับได้ว่ามีประโยชน์ แต่หากคุณค่าของคุณคือการได้ใช้เวลาไปกับการอ่านข้อมูลที่สนุกกับรูปประโยค, สำนวน การปูและการแบ่งการเล่าเรื่องราว มิใช่เพียงแค่ความถูกต้องแล้วนั้น หนังสือสักเล่มบทความออนไลน์จากนักเขียนหนังสือที่มีผลงานและประสบการณ์ ก็เป็นสิ่งที่เราผู้เป็นนักอ่านและวิเคราะห์จินตนาการไปกับทุกๆ ตัวอักษรนั้นยังคงมีที่พักใจอยู่ แต่ส่วนตัวผู้เขียนก็ยังคงอดคิดไม่ได้ว่าในอนาคตอันใกล้นี้ หนังสือที่เรามองว่าเป็นแหล่งสุดท้ายที่ AI จะไม่เข้ามาเปลี่ยนแปลงทั้งหมดก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
สุดท้ายนี้... ผู้เขียนมิได้ต่อต้านหรือไม่เห็นด้วยกับการที่ AI เข้ามามีบทบาทกับเรื่องนี้โดยมองว่าเป็นเรื่องที่ดีด้วยซ้ำ แต่แน่นอนว่าอะไรที่มันมากเกินไปย่อยไม่ดี การที่โลกนี้ยังมีพื้นที่เหลือให้กับสิ่งที่เป็นความดั้งเดิมและธรรมชาติมันจะช่วยเกลาตัวเราให้สมดุลอยู่เสมอไม่เอียงไปทางใดทางนึงจนเกินไป